همه ی راه ها رو ... مسیر ها رو ... حرف ها رو ... آدم ها رو ...
چون دیگه زمانش می گذره ... تموم میشه ...
بعضی وقت ها می رسن به یه دو راهی ، مجبورن انتخاب کنن ... ولی دیگه اون یکی
مسیر برای همیشه از دستشون میره، نمی تونن برگردن ... چون زمان می گذره
چون پیر می شن ...دیگه سر اون دو راهی نمی رن !
...
..
.
آدم ها چقدررر نا توانن ... با اینکه خیلی توانان ...